SUBIEKTYWNA PŁYTOTEKA prezentuje Daniel Kaszuba

Spędziłam z "High violet" długi, majowy weekend i ciągle nie mam dosyć tej muzyki. Przepiękna płyta, której najlepiej się słucha w samotności z zamkniętymi oczami, żeby się nie rozpraszać i żeby jak najintensywniej poczuć niesamowitą magię tych hipnotyzujących melodii, fraz, przejść i cudownie się z nimi komponującego, nieprawdopodobnie działającego na zmysły głosu Matta. Dziękuję z całego mojego rozmarzonego serca, drogi Danku! Nasze muzyczne drogi ostatnio lekko się rozmijały, więc tym bardziej się cieszę, że nowy National zbliżył nas znowu emocjonalnie. :)
Z każdym kolejnym przesłuchaniem odkrywam w tym albumie nowe przestrzenie, odpływam tak daleko, że prawie aż do granic realnego świata. Na pewno znasz to uczucie, bo w końcu jesteś fanem R.E.M. ;) W trakcie mojej wczorajszej, nie pamiętam już której sesji z tym albumem wpadłam w takie nieopisane uniesienie, że łzy mi same leciały z oczu na samą myśl, że coś tak pięknego w ogóle może istnieć na świecie i że dane mi to było w sobie poczuć. Faktycznie nie ma na tej płycie ani jednej słabej czy nudnej piosenki, każda z nich to taka piękna, metafizyczna perełka emocjonalna do smakowania i przeżywania. A całość uwieńczona przepięknym, że aż ciarki przechodzą "Vanderlyle crybaby geeks"...Cudeńko!
Album jest po prostu doskonały, moim zdaniem najlepszy w dotychczasowej karierze zespołu. Szczerze mówiąc nigdy bym się nie spodziewała, że aż tak bardzo na mnie podziała, bo do tej pory żadna ich poprzednia płyta nie składała mi się w jakąś spójną całość, chociaż w pewnym stanie ducha uwielbiałam wracać do mojej prywatnej składanki złożonej z najciekawszych utworów. W moim przypadku wszystko zaczęło się od piosenki "Slow show", która początkowo wydawała mi się trochę monotonna i bez wyrazu, ale która zaczęła za mną "chodzić" po paru kolejnych przesłuchaniach. Potem była niesamowita "Santa Clara" i parę innych piosenek, które też wymagały czasu, ale jak już weszły w krew to nie można się było od nich uwolnić. Bo National to zespół, który wymaga cierpliwości w odkrywaniu tego całego piękna i emocji, które ma do przekazania. Dlatego apeluję do słuchaczy, którzy dopiero będą się zagłębiać w te rejony muzyczne, żeby nie poprzestawali wyłącznie na jednym przesłuchaniu i nie zniechęcali się zaraz na początku, kiedy wszystkie piosenki na płycie będą im się wydawać bardzo do siebie podobne i mało zróżnicowane. Naprawdę warto poświęcić im więcej czasu i serca!
Jeszcze raz wielkie dzięki, Danielku! :)